Smits hernam het tafelmotief dat Rembrandt gebruikte in zijn Emmaüsgangers en bewerkte dit tot zijn eigen 'Symbool van de Kempen', waarin hij religie en volksleven samenbracht.
Gastvrijheid en gemeenschap
Het verhaal van de Emmaüsgangers sprak Smits sterk aan. Hij zag hierin een universeel symbool van gastvrijheid en gemeenschap. Voor hem ging het niet enkel om een religieuze scène, maar ook om de ontmoeting tussen mens en God in het alledaagse leven.
Van barok naar eenvoud
In tegenstelling tot Rembrandt plaatste Smits de Emmaüsgangers in een eenvoudig Kempisch interieur, zonder barokke grandeur. Hij nam wel de boogvorm uit Rembrandts schilderij over en hergebruikte die in de lichtval achter de Christusfiguur. Daarnaast voegde hij een hond toe, die in zijn werk vaak als subtiel symbool van trouw en menselijkheid fungeerde.
Rembrandt – Christus in Emmaüs: kleine plaat, ets, 102 x 71 mm (Universitaire Bibliotheken Leiden)
Jakob Smits – Maaltijd in Emmaüs, 1898, gemengde techniek op papier, 50 x 60 cm, Inv.nr. 2161(Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen – Collectie Vlaamse Gemeenschap / Foto: Hugo Maertens – publiek domein)