Een belangrijk voorbeeld van Smits’ creatieve interpretatie is zijn werk rond De Zondeval.
Hij liet zich inspireren door een ets van Rembrandt waarin Hansken, de olifant, verschijnt als tegenhanger van de slang - het symbool van het kwaad. Smits gebruikte dit concept en transformeerde het naar een nieuw thema: De Judaskus.
Schetsen vol verbeelding
In voorbereidende schetsen experimenteerde hij met de compositie. Op een blad tekende hij Adam en Eva in een ontspannen setting, alsof ze een picknick hielden. Even later beeldde hij hen al dansend af, terwijl de appel werd aangereikt en de slang zich kronkelend in de fruitboom nestelde.
Van verleiding naar verraad
Daarna maakte Smits een opvallende thematische verschuiving: van de bekoring door de duivel naar het verraad door Judas. In het uiteindelijke schilderij De Judaskus fluistert een gifgroene slang de verraderlijke kus in. Christus, afgebeeld in een witte schildersjas en blootsvoets in het Kempense zand, blijft onbewogen. Hij staat in een ijl, oneindig landschap, wat het mystieke karakter van het tafereel versterkt.
Rembrandt – Adam en Eva, 1638, ets, 167 x 118 mm (Universitaire Bibliotheken Leiden)
Jakob Smits – voorstudies Judaskus (privécollectie)